Jihad Ushi & Dushi

Eigenlijk moet ik er niets over zeggen. Eigenlijk is het mijn tijd en moeite niet waard. Eigenlijk moet ik het gewoon laten gaan en er verder geen aandacht aan besteden.
Eigenlijk.
Maar ik kan het niet. Ik kan het niet zomaar tolereren. Het zou niet goed zijn. Dus bij deze.

Ushi & Dushi. De nieuwe "creatie" van Wendy van Dijk. Wat verwacht je ook van een vrouw die begon als een leuk en spontaan dingetje bij de commerciële omroep, die elke week weer mensen blij maakte met haar verschijning op tv. Iedereen aan het lachen met haar personage Ushi, iedereen aan het janken met haar buitengewoon menselijke en aandoenlijke optreden in Hart in Aktie. Zelfs na haar persoonlijke drama met Xander de -vul hier een achterlijk frans woord in-. Iedereen hield van haar, omdat ze zo lekker gewoon is gebleven ondanks alles. Toen werd het even stil rond Wendy. Ze was eigenlijk niet meer zoveel op tv te zien, afgezien van een schnabbel hier en daar (want zij moet immers ook eten) en een radiodingetje of twee.

Maar toen kwam ze met iets nieuws. De nederlandse kijker stond wat te wachten, het zou fantastisch worden.

Enter; Dushi. Ofwel; Lucretia Martina. Een werkelijk afgrijselijke vertoning van wat een Antilliaanse doorsnee vrouw zou moeten zijn. Niet alleen is de vermomming abominabel, ook het accent is ronduit om je kapot te schamen. Wat een wanvertoning. Ik heb zonder te overdrijven last van plaatsvervangende schaamte als ik hier naar kijk. Ik heb het dan ook bij die ene keer gelaten. Dat iemand denkt dat dit de manier is om weer wat kijkcijfers te scoren en wederom de harten van de nederlandse kijkers te stelen, moet wel echt een randdebiel wezen.

Toch?

Neen.
Het nederlandse publiek vindt het fantastich. Wendy heeft gelijk gekregen. Ze heeft het voor elkaar gekregen om op de domheid van het nederlandse volk in te spelen. Blijkbaar vinden wij nederlanders het leuk om naar de één of andere achterlijke quasi-antilliaanse kudthoer te kijken. Waarom zou ze anders elk weekend weer kijkcijferrecords breken? Dit hele debacle zet me aan het denken. Is dit nou een afspiegeling van hoe wij als mensen geworden zijn, of is het gewoon de laatste stuiptrekking van een eens succesvolle tv-persoonlijkheid?
Als het laatste het geval is meld ik mij onmiddellijk aan voor de seizoensfinale; Het ritueel afslachten van dit persoontje. Gewoon vastbinden aan een boom, diep in het bos, benzine d'r op en in de hens ermee. Schreeuw maar vrouwtje, Xander hoort je niet...

Eigenlijk had ik er niets over moeten zeggen. Eigenlijk was het mijn tijd en moeite niet waard. Eigenlijk had ik het gewoon moeten laten gaan en er verder geen aandacht een besteden.
Eigenlijk.
Maar ik kon het niet. Ik kon het niet zomaar tolereren. Het zou niet goed zijn geweest.

Dus bij deze.

Dushi; Sterf.
Wendy; Ga breien. Open een boetiekje. Doe iets. Maar dit nooit meer.