Waar moet dat heen??
Het lijkt wel alsof dit land volledig de controle verloren is als het gaat om moraal, fatsoen en algemene kennis. Men kan niet meer op een beschaafde manier met elkaar omgaan, respect is in alle lagen van de bevolking ver te zoeken, al uit de een dat anders dan de ander, maar toch. Ik zal een paar voorbeelden geven. Dit zijn misschien geen situaties waarvan je nu meteen gillend het land uit emigreert, maar het is een opeenstapeling van dit soort kleine irritante eigenaardigheden die het geheel haast ondraaglijk maakt.
We kwamen terug van vakantie en zaten in de trein van Brussel naar Roosendaal.
Een groep jongelui van een jaar of achttien kwam de trein in. Dit waren nette mensen, zo te zien, en ook niet dom. Toch konden ze het niet laten om zich zo luidruchtig op te stellen dat de rest van de cabine zich er zichtbaar aan ergerde (ik voorop). Waarom is het in godsnaam nodig om zo hard te praten dat werkelijk de machinist je nog kan horen? Waarom denken mensen toch altijd dat ze zo interessant zijn? Waarom denken ze dat als zij op vakantie zijn dat ze de enige zijn die ooit op de plek zijn geweest waar zij waren? Is het een constante schreeuw naar aandacht vanwege een te groot ego of is het een compensatie van een te kleine? Ik zou weleens willen weten welke van de twee.
De volgende dag ging ik naar de c1000. Aangekomen bij de zelfbedieningskassa begon ik met het scannen van mijn toekomstige eigendommen. Bij het derde of vierde product ging het mis. "Er is iets fout gegaan", las ik op het scherm. Na ongeveer 3 minuten wachten op de medewerkster van de winkel die me al een aantal keren een verveelde blik toe had geworpen waaruit pure desinteresse bleek, werd ik eindelijk geholpen. Het meisje probeerde precies hetzelfde wat ik al een aantal keren had geprobeerd, namelijk nog eens scannen. Mij werd medegedeeld dat "het ding niet wilde", en dat ik maar bij de gewone kassa moest wachten. Uit eerdere ervaringen met dit probleem weet ik dat de medewerkers een barcode kaartje hebben waarmee ze niet scannende producten toch toe kunnen laten aan de boodschappenlijst. Dit probeerde ik haar uit te leggen, maar duidelijk was dat dit meisje geen idee had hoe dit in zijn werk gaat. In plaats van dit gewoon toe te geven, haar verontschuldigingen aan te bieden en een andere, meer capabele collega erbij te halen werd ik afgesnauwd. Ik moest maar gewoon bij de andere kassa in de rij gaan staan want "er was geen andere oplossing". Na tenminste nog twee dodelijke blikken liep het meisje weer bij me weg. Zonder een bevredigende oplossing gegeven te hebben.
Waarom is dit? Ben ik te ouderwets om te denken dat de klant koning is? Zouden ze niet blij moeten zijn dat ik mijn geld vrijwillig uitgeef aan hun keten? Zouden ze niet hun best moeten doen om mij als klant te behouden? Of is dit niet meer de gang van zaken? Of heeft dit te maken met dit deel van het land? Ik zou het antwoord graag willen weten. Feit blijft dat ik, en met mij ongetwijfeld vele anderen, gefrustreerd achterblijf.
Dit soort dingen lijken steeds meer voor te komen en al bijna als normaal geaccepteerd te worden. Ik kan daar niet tegen. Maar zoals ik al zei; misschien ben ik ouderwets.
ZUCHT.
- Posted using BlogPress from my iPhone
Location:Klopsteen,The Hague,The Netherlands
Geen opmerkingen:
Een reactie posten